Η σχέση μου με τις λέξεις ένας μαζοχιστικός έρωτας.

Η Ιφιγένεια Τέκου μας αποκαλύπτει τα πάντα για το νέο της βιβλίο.
April 1, 2019
Στο αρχοντικό των Σεπολίων
April 2, 2019

Tην Πασχαλία Τραυλού την γνώρισα στην Ρόδο έναν Απρίλη σαν αυτόν που ξεκινά σήμερα!

Με εντυπωσίασε η καθαρότητα στο βλέμμα της.

Ίδια με αυτή στις λέξεις της που τόσο αγαπά και σέβεται!

Τις λέξεις της που γίνονται ο καμβάς για ένα πίνακα ζωγραφικής με τοπία ψυχής!

Από τις εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ κυκλοφορεί η συγκλονιστική τριλογία της που αποτελεί έναν ύμνο στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Γνώρισε την συγγραφέα των μεγάλων επιτυχιών όπως μας αποκαλύφθηκε μέσα από αυτή την συνέντευξη στο sapiophile!

«Αν υπάρχει θεός, θα πρέπει να μου ζητήσει συγνώμη. Αυτή η φράση, γραμμένη από το χέρι ενός κρατούμενου σε έναν τοίχο του Άουσβιτς, αποτέλεσε τη βάση για την υπόθεση της τριλογίας σας Αυτή και η στάχτη…» Μιλήστε μας για το πόσο ψυχοφθόρο ήταν για εσάς αυτό το Γκρι της στάχτης που τόσο παραστατικά μας μεταφέρατε.

Η σωστή υποστήριξη μιας μυθιστορηματικής ατμόσφαιρας επιβάλλει την προσομοίωση της εμπειρίας τόσο του συγγραφέα όσο και του αναγνώστη. Ο συγγραφέας καλείται να μεταφερθεί στην εποχή που αναπαριστά και να υποδυθεί έναν έναν τους ήρωές του. Να συναισθανθεί όλα τους τα συναισθήματα και να οικειοποιηθεί όλες τους τις σκέψεις. Είναι φυσικό και επόμενο ότι και μόνο λόγω του θέματος η διαδικασία ήταν οδυνηρή. Ταυτόχρονα όμως ένιωσα και απόλυτη κάθαρση με το τέλος του έργου. Θεωρώ ότι αποδόθηκε δικαιοσύνη γιατί πάντα στα έργα μου ακολουθώ τον κανόνα της Νέμεσης.


Δουλεύετε εμμονικά με τις λέξεις, αυτό το ξέρω καλά! Πόσο πολύ τις αγαπάτε τελικά;

Θεωρώ ότι είναι ένας μαζοχιστικός έρωτας. Με απασχολεί ιδιαίτερα η ακουστική τους. Στο μυθιστόρημα ο ρυθμός, οι ήχοι παίζουν καθοριστικό ρόλο για την ευληπτότητα και τη σαγήνη του έργου. Αρκεί μια λέξη σε λάθος θέση και καταλύεται η αρμονία. Αυτός είναι ο λόγος που μπορεί να αναλωθώ και να ξαναγράψω πολλές φορές την ίδια σελίδα. Μπορεί να μην με ενοχλήσει τόσο ένα πραγματολογικό λάθος όσο μια παραφωνία στην ακουστική του κειμένου. Είναι σίγουρα μια διαστροφή μου ωστόσο αγαπείστε με το ελάττωμά μου.

Το ψυχογράφημα των ηρώων και η πλοκή των τριών βιβλίων είναι για άλλη μία φορά απλά συναρπαστικά! Πόσο χρόνο σας πήρε η έρευνα και η συγγραφή τους;

Η τριλογία με συντρόφευσε από το 2011 έως τώρα. Ιδίως ο τρίτος τόμος πρέπει να γράφτηκε γύρω στις 17 φορές. Το στάδιο της έρευνας ήταν παράλληλο με τη γραφή. Κάθε φορά που χρειαζόμουν πληροφορίες, σταματούσα το γράψιμο και ερευνούσα, πέρα από την αρχική ιστορική βάση που είχα δημιουργήσει. Ήταν ομολογουμένως μια εξοντωτική όσο και εξαγνιστική διαδικασία. Όσον αφορά τις ψυχογραφήσεις είναι πάντα το αδύνατό μου σημείο. Θέλω ο ήρωας να είναι απόλυτα διάφανος. Να τον κατέχω πριν τον βάλω στο χαρτί. Να ξέρω τη μυρωδιά του, την υφή των ρούχων του, τους μορφασμούς του προσώπου του. Και ομολογουμένως στην τριλογία οι ήρωες ήταν πάρα πολλοί!

Η έρευνά σας για το ολοκαύτωμα ακολουθεί και καταγράφει πορείες ανθρώπων εντελώς διαφορετικών μεταξύ τους. Έλληνες, Γερμανοί, Εβραίοι, γυναίκες, άντρες, φτωχοί, πλούσιοι, όπου όλοι βρίσκονται κάποια στιγμή αντιμέτωποι με τον ρατσισμό. Μάστιγα και του τότε και του τώρα;

Εξυπακούεται. Όσο υπάρχουν συγκρουόμενα ανθρώπινα συμφέροντα πάντα θα ανθεί και ο ρατσισμός. Πάντα θα επινοούν κάποιοι επιχειρήματα για να αισθάνονται ανώτεροι από κάποιους άλλους. Μόνο έτσι διαιωνίζεται μια τάξη πραγμάτων απ’ την οποία εκπηγάζουν τα δεινά του κόσμου. Το άνοιγμα του μυαλού προϋποθέτει πολλή καλλιέργεια, νέους ορίζοντες, απαλλαγή από προκαταλήψεις και φοβίες και προπαντός απαιτεί διάβασμα, ταξίδια και τόλμη. Δεν γνωρίζω αν η «συνταγή» εφαρμόζεται ακόμη και στις μέρες μας.

Και ο έρωτας στα ….χρόνια του πολέμου; Φέρνει ειρήνη στις καρδιές;

Ο έρωτας είναι πάντα έρωτας. Άλλοτε δυνάστης, εκδικητής, κατακτητής και άλλοτε λυτρωτής, απελευθερωτής και ειρηνευτής. Εξαρτάται από το πρόσωπο που κάθε φορά τον εμπνέει και από το προσωπείο που ενδεχομένως φορά.

Κλέβετε στιγμές και συναισθήματα παρατηρώντας τους ανθρώπους;

Πώς αλλιώς; Φυσικά. Κατακλέβω. Κλέβω ακόμη και από ακούσματα. Από περιγραφές ξένων εμπειριών. Από αφηγήσεις που τυχαία ακούω στο γραφείο. Από τις εικόνες έξω από το παράθυρο του λεωφορείου. Από τα αμίλητα πρόσωπα των ανθρώπων στο δρόμο. Νομίζω ότι όλοι οι συγγραφείς χωρίς εξαίρεση είμαστε πάνω απ’ όλα παρατηρητές και μετά στοχαστές.

Με το….σκοτάδι τι σχέση έχετε; Το…μαύρο στην ψυχοσύνθεση των ηρώων σας υπάρχει πολύ έντονο σε αυτή την τριλογία.

Νομίζω πως είμαστε φίλοι. Δεν το φοβάμαι. Γι’ αυτό και τολμώ να αναμετριέμαι μαζί του στα βιβλία μου. Απολαμβάνω να το χειρίζομαι σαν ζυμάρι στα έργα μου κι έπειτα να το ξορκίζω. Ωστόσο, δεν νομίζω ότι αποτελεί το χαρακτηριστικό της ψυχοσύνθεσης των ηρώων μου ή αν υπάρχει ήταν φυσικό να υπάρχει λόγω των αντιξοοτήτων με τις οποίες ήρθαν αντιμέτωποι και λόγω της εποχής μες στην οποία κλήθηκαν να δράσουν. Το αποτέλεσμα του έργου δε, είναι αναμφίβολα μια κάθαρση που βασίζεται αντίστοιχα στην τάξη που επιβάλλει το δίκαιο.

Υπάρχουν κανόνες συγγραφής για την Πασχαλία Τραυλού;

Αν εννοείτε συντακτικοί κανόνες, αυτοί υπάρχουν για να καταλύονται σε ό,τι έχει να κάνει με την λογοτεχνική εκφορά. Απαράβατος κανόνας όμως είναι η εμπεριστατωμένη έρευνα, η θελκτική ακουστική του κειμένου όπως προανέφερα και η επιδίωξη της πρωτοτυπίας. Οι χιλιοειπωμένες οπτικές ενός θέματος δεν με αφορούν. Επιδιώκω να βλέπω τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική γωνία έστω κι αν αυτό εμπεριέχει υψηλό ποσοστό κινδύνου.

Μετά από «αυτό» ….τι; Ποια συγγραφική έκπληξη να περιμένουμε;

Μετά από την τριλογία, ανασυγκρότηση. Περίσκεψη και ψυχική ανάταση. Άδειασμα. Μόνο έτσι θα προσελκύσω το καινούριο. Μέχρι τότε, βιώνω τη γλυκιά προσμονή ενός νέου συγγραφικού εγχειρήματος που θα με συνεπάρει.

Για το sapiophile.gr Αναστασία Κορινθίου