Καλημέρα δεν πρόλαβα να σου πω

Τα χρώματα παίρνουν συνέντευξη
March 25, 2019
Dream Story
March 26, 2019

Εκείνη:

Καλημέρα δεν πρόλαβα να σου πω..

Oύτε σε μένα είπα.
Σηκώθηκα το πρωί έφτιαξα τον καφέ μου και άναψα το στριφτό μου τσιγάρο, κοιτάζοντας απ' το μπαλκόνι να ξημερώνει σιγά σιγά..
Σε ενοχλούσε πάντα πολύ που κάπνιζα!
Άρπαζες τα στριφτά μου και τα έκανες δικά σου!
Όπως ακριβώς έκανες και μένα. Δικιά σου..
Πήρες κάθε κομμάτι μου και το έκανες δικό σου.. πήρα κάθε κομμάτι σου και το έκανα ένα με το δικό μου σαν «κούμπωμα» ένα πράγμα.
Ένα « κούμπωμα» που το νιώθεις στο πρώτο φιλί ,ένα …κούμπωμα που το νιώθεις στην αγκαλιά του άλλου.
Το δικό μου, βρισκόταν σε ένα απέραντο γαλάζιο δίπλα στην θάλασσα με εσένα πλάι μου να με κοιτάς!!
Με κρατούσες σφιχτά στην αγκαλιά σου και φιλούσες κάθε εσοχή του σώματος μου ενώ ξημέρωνε. Σώμα μου κι εσύ!
Τώρα; Τώρα τι; Θα ανάβεις άλλα… στριφτά για να γεμίζουν εκείνο το ...κομμάτι σου που λείπει; Θα ανάβω κι εγώ τα στριφτά μου δίχως να μου τα αρπάξει κάποιος από το χέρι; Για εμένα έρωτας είναι κάθε κομμάτι που λάτρεψα σε 'σένα Έρωτας είναι να κοιτάς μέσα από τα μάτια του άλλου να καθρεπτίζεται η λάμψη των αστεριών.. .έρωτας είσαι εσύ!
Έρωτας είναι ακόμη και σαν τελειώνει σιγά σιγά ότι ζήσαμε , εγώ να λαχταρώ να ξανα πεις το όνομα μου χωρίς να κολλήσεις, να με κοιτάξεις και να χαμογελάσεις πιάνοντας το χέρι μου γύρω από την μέση σου , ανάβοντας εκείνο το στριφτό τσιγάρο που σου έφτιαξα εγώ. Χορεύοντας στον δρόμο δίχως να μας νοιάζει αν μας δουν.
Καληνύχτα λοιπόν, είπα και πάλι φορώντας την μπλούζα σου με τα ανακατεμένα μαλλιά μου δίχως χάδι πια ,απλά κοιτάζοντας μόνη, έξω από το μπαλκόνι..
Οτιδήποτε άλλο στην ζωή μου γεμίζει εκείνο το κενό το δικό σου ,ψάχνοντας κάτι που να σου μοιάζει .

Εκείνος:

Καλημέρα μωρό μου!
Καληνύχτα δεν σου είπα… δεν μπόρεσα πάλι να σου πω και δεν ξέρω γιατί..
Ξέρεις... είναι δύσκολο να καταλάβω τι πραγματικα συμβαίνει μεταξύ μας και ίσως δεν θέλω καν να καταλάβω!!\ Βλέπεις δεν έχω ανοιχτεί ποτέ μου , πάντα έκανα μικρές διστακτικές κινήσεις ώστε να δείξω στον άλλον τι πραγματικά ένιωθα!
Μυρίζει το άρωμα σου πάνω στην μπλούζα και θέλησα να σου στείλω ένα μήνυμα για να σου πω ότι δεν μπόρεσα να πω εκείνο το βράδυ!
Άναψα το τσιγάρο μου πήρα μια γερή τζούρα και αναρωτήθηκα αν άξιζε όλο αυτό.. Όχι δεν μπορώ να μιλήσω για εσένα ακόμη ,γυρίζω το κεφάλι, κάθε φορά που θα ακούσω κάτι από κάποιον. Δεν ξέρω γιατί και μην με ρωτήσεις.. Ναι το παραδέχτηκα ήδη, ακόμα φοράω εκείνη την μπλούζα που μου χάρισες.. την φοράω κάθε φορά που θέλω να είμαι δίπλα σου, κάθε φορά που νιώθω ότι θέλω να σου μιλήσω με σιωπές .
Πάμε ξανά.. Πάρε ανάσα κοριτσάκι.Ναι… σ αγάπησα και θα σε αγαπώ. Μου ζήτησες να κόψω το τσιγάρο μα δες τώρα καπνίζω πιο πολύ! Αυτή η νικοτίνη με σκοτώνει, είναι αργός μικρός θάνατος αλλά ο θάνατος που φοβάμαι πιο πολύ είναι αυτός της μνήμης σου που ξεθωριάζει μωρό μου σαν το άρωμα σου.
Φεύγει σιγά σιγά και το γεμίζει κάτι άλλο, κάτι που διεκδικεί χώρο μέσα μου και εγώ φοβάμαι.
Πάντα φοβόμουν τις μεγάλες αλλαγές και εσύ ήσουν από τις πιο μεγάλες!
Χθες πήγα στο μαγαζί που συχνάζαμε μαζί και κάθισα ακριβώς στο ίδιο τραπέζι .
Μου φάνηκε πως ήρθες δίπλα μου . Μου φάνηκε ότι με κοίταξες και μου είπες να μείνω λίγο ακόμα.. Έμεινα μωρό μου …
Εγώ έμεινα σε αυτή την αγάπη.
Και τότε, μόνο τότε, βρήκα την δύναμη και είπα δυνατά.. καληνύχτα μωρό μου .
Γιατί τότε κατάλαβα.
Οι μεγάλες αγάπες δεν πρέπει να φοβούνται τις καληνύχτες.
Εχουν για φωτάκι ασφαλείας τους το φως από ένα τσιγάρο σε χείλη αφίλητα.