Η Κερκόπορτα της ζωής μου ή αλλιώς…η εσωτερική προδοσία

Στο αρχοντικό των Σεπολίων
April 2, 2019
ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ ΕΙΝΑΙ…1000!
April 2, 2019

Η προδοσία στη ζωή σκαρφαλώνει στην κορωνίδα της δυστυχίας. Πόνος αξεπέραστος και το σημάδι της ανεξίτηλο, λες και καμώθηκε σε δέρμα από πυρωμένο σίδερο. Η προδοσία από ποιόν ; Από τον έρωτα, από την οικογένεια, από τη φιλία. Καθένας από εμάς έχει να καταθέσει την προσωπική ιστορία προδοσίας του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του. Είτε μικρή είτε μεγάλη, καμία ιστορία δεν μπορεί να μετρηθεί με του διπλανού. Είναι όλες μοναδικές, όπως είναι μοναδικός και κάθε άνθρωπος. Το μονοπάτι που οδηγεί στην προδοσία (περ)πατιέται από τον «προδότη». Ποιος όμως άνοιξε το μονοπάτι ; Μήπως ο «προδομένος» ; Ο θρύλος της Κερκόπορτας μας διηγείται την πτώση της Κωνσταντινούπολης να συμβαίνει…επειδή κάποιος ξέχασε την ομώνυμη πυλίδα στα τείχη της ανοιχτή. Από εκεί μπήκαν οι γενίτσαροι, ο επίλεκτος στρατός του Σουλτάνου, και σήμανε το τέλος της βασιλεύουσας. Η πυλίδα άνοιγε από μέσα. Επομένως, ένας κάτοικος του κάστρου…πρόδωσε την πόλη του στον εχθρό. Η προδοσία έγινε εκ των έσω. Ένας προδότης που μπορούσε την ίδια στιγμή να κλαίγεται και από τη θέση του προδομένου, μιας και ταξιδεύει μέχρι και σήμερα στην ιστορία ανώνυμος.

Ο προδότης εξαγοράστηκε από τον εχθρό, συναίνεσε σε μια αισχρή συμφωνία κι εναντιώθηκε στην ίδια του την πόλη, την κοινωνία μέσα στην οποία ζούσε και ήταν κομμάτι της. Που αποσκοπούσε ; Να σώσει πανικόβλητος τη ζωή του για την οποία αγωνιούσε. Αν ανατρέξουμε στην ιστορία, θα βρούμε ανθρώπους να γίνονται προδότες μέσα σε πολέμους, μάχες, συγκρούσεις, καταστάσεις πολιορκίας και διχόνοιες. Σε μια εμπόλεμη κατάσταση ο εσωτερικός εμφύλιος της πολιορκημένης πόλης δηλώνει αυτόματα και την αποτυχία της. Συνεπώς, ο προδότης έχει υπάρξει πρωτύτερα….προδομένος. Τα ταπεινά του ένστικτα και η αποτυχία της κοινωνίας να τον αγκαλιάσει τον οδήγησαν στη βαριά πράξη. Ο προδότης είναι άνθρωπος βαθιάς υποτίμησης. Αποτυγχάνει να σχετιστεί με τρόπο ολόκληρο. Μετριέται με τους γύρω του και παντού καθρεφτίζονται οι ελλείψεις του. Πνίγεται από φόβο. Πρόδωσε μέσα στον έρωτα, μέσα στην οικογένεια ή μέσα στην φιλία. Δεν οδηγήθηκε εκεί όμως μόνος του. Ο προδότης απέτυχε ν’ αγαπηθεί. Υπήρξε μέσα σε λανθάνουσα σχέση με τον προδομένο, άνιση και βίαιη. Η Κερκόπορτα συμβολίζει το αδύνατο σημείο της άμυνας που μπορεί να φέρει την διάλυση ή ακόμα και την ολική καταστροφή. Η εσωτερική Κερκόπορτα του κάθε ανθρώπου δεν είναι μια πορτούλα που ανοίγει κάποια στιγμή ξαφνικά. Συμβολίζει τον χρόνιο εσωτερικό εμφύλιο με τον εαυτό μας. Συμβολίζει τη μάχη της αυτοϋποτίμησης, της έλλειψης εμπιστοσύνης στις δυνάμεις και τα προτερήματά μας, τη μάχη της αποδοχής του εαυτού όπως είναι και όχι όπως θα έπρεπε να είναι σύμφωνα με τις κοινωνικές, οικογενειακές εντολές και στερεοτυπικές αντιλήψεις.

Η Κερκόπορτα είναι ο πόλεμος από μέσα, είναι η ταπεινωτική συναίνεση στη βία και στην απουσία αυτοσεβασμού κι αποδοχής. Κάπου εκεί γεννάται η προδοσία. Γι’ αυτό προδίδει. Για να ξορκίσει αυτούς τους δαίμονες. Κι ο προδομένος ο οποίος δέχτηκε το πλήγμα ; Γίνεται να φταίει ; Κι αν ναι, που μπορεί να φταίει ; Στο συμβόλαιο του με τον προδότη του. Τη στιγμή που υπέγραψε το συμβόλαιο μιας άνισης σχέσης και δέχτηκε να αποτελεί εκείνος το φωτεινό και υγιές κομμάτι της. Δέχτηκε να τρέφει καθημερινά τις αδύναμες πλευρές του προδότη. Άνοιξε το μονοπάτι.
Συνεπώς, η Κερκόπορτα δεν ξεχάστηκε ανοιχτή λίγο πριν την τελική μάχη. Άνοιξε πολύ πιο πριν, παραδίδοντας στον αντίπαλο την πόλη αφοπλισμένη και χωρίς καμία μάχη.