Ρία Φελεκίδου: “Ο μόνος χαμένος είναι εκείνος που δε διαβάζει”.

Νίκη Γαλάνη: “Η έμφυτη «δίψα» του ανθρώπου για γνώση δεν γνωρίζει κρίσεις”.
February 25, 2021
Αγγελική Μάνου: “Ένα καλό βιβλίο ισοδυναμεί με ένα μεγάλο ταξίδι που αυτή την εποχή δεν είναι εφικτό”.
March 4, 2021

Τι είναι για εσάς συγγραφή;

Γράφω από μικρή, ποίηση, ιστορίες για παιδιά, διηγήματα, άρθρα, θεατρικά, φλερτάρω τη γραφή με πολλούς τρόπους, ίσως γιατί δοκιμάζω τα όριά της (και τα δικά μου!), ίσως γιατί δεν μπορώ ή δε θέλω να ζήσω χωρίς αυτήν. Ας μη γίνω μελό, λέγοντας πως είναι ο τρόπος μου να υπάρχω, είναι όμως σίγουρα το πιο μεγάλο παράθυρό μου στον κόσμο.

Θεωρείτε οτι το βιβλίο περνάει κρίση;

Το βιβλίο περνούσε και περνάει κρίση εδώ και δεκαετίες κατά τη γνώμη μου, μια κρίση που δεν είναι απαραίτητα ευθέως ανάλογη με τα σκαμπανεβέσματα της οικονομίας, αν και επηρεάζεται από αυτά. Η κρίση που περνάει το βιβλίο είναι μάλλον βαθύτερη, καθώς η δυναμική του έχει πιεστεί από τον χαρακτήρα της εποχής μας, που προτάσσει την ταχύτητα και την αποσπασματικότητα στη συλλογή γνώσεων, πληροφοριών, ερεθισμάτων, ακόμη και λογοτεχνικής απόλαυσης. Ένα βιβλίο απαιτεί ενέργεια και αποκλειστικό χρόνο για να το επιλέξεις, να το διαβάσεις, ακόμη και για να το ξανασκεφτείς, γιατί ένα καλό βιβλίο είναι βέβαιο πως θα σε απασχολήσει πολύ περισσότερο χρόνο από όσο θα χρειαστεί για να το τελειώσεις.

Ωστόσο, οι ποιότητες στη ζωή είναι εκείνες στις οποίες συνήθως επιστρέφουμε ταλαιπωρημένοι από τις κάθε είδους ευκολίες που τελικά μας στριμώχνουν αντί να μας απελευθερώνουν. Πιστεύω πως οι δυσκολίες που έφερε η πανδημία στη ζωή μας, μας στέρησαν πολλά αλλά μας προίκισαν με μια αιφνιδιαστική ωριμότητα, μας οδήγησαν σε έναν επαναπροσδιορισμό των αξιών. Και από αυτόν τον επαναπροσδιορισμό είμαι βέβαιη πως το βιβλίο ήταν ένας από τους μεγάλους κερδισμένους.

Πως βιώνει ένας συγγραφέας τα κοινωνικά και ψυχολογικά προβλήματα που έφερε η... Covid εποχή;

Όχι πολύ διαφορετικά από όλους τους άλλους σε πρώτη ματιά. Όλοι στερηθήκαμε την ελευθερία μας, περπατήσαμε –κι ίσως ακόμη περπατούμε- σε ένα τεντωμένο σκοινί, φοβούμενοι κάθε λεπτό την πτώση είτε αυτή ισοδυναμεί με διακινδύνευση της σωματικής και ψυχικής μας υγείας, είτε με την απώλεια της δουλειάς μας. Αναγκαστήκαμε να συμφιλιωθούμε –λέμε τώρα- με μια κοινωνική απομόνωση για αρκετούς αβάσταχτη.

Μπορώ να πω, πως μετά το πρώτο σοκ, ένας συγγραφέας πιθανόν να έχει περισσότερα αμυντικά όπλα, καθώς το διάβασμα και το γράψιμο ήταν από τις δραστηριότητες που δε σημαδεύτηκαν από τον κορωνοϊό, έμειναν ας πούμε αλώβητες. Μάλιστα ήταν ένα σωσίβιο για συγγραφείς και μη και ένα εφαλτήριο έκφρασης για πολύ κόσμο. Δείτε μόνο πόσες συλλογικές εκδόσεις με κείμενα που αφορούν την περίοδο της καραντίνας κυκλοφόρησαν!

Ανήκετε στο...πληρωμα του εκδοτικού οίκου Υδροπλάνο. Πείτε μας δυο λόγια για το εκδοτικό σας σπίτι που κάθε μέρα το βλέπουμε να εξελίσσεται!

Το Υδροπλάνο μοιάζει να είναι τόσο ταξιδιάρικο όσο υπόσχεται, με τον μοναδικό τρόπο που το υπόσχεται. Μοιάζει με ένα φιλόξενο σπίτι για τους επιβάτες του συγγραφείς, ένα σπίτι όμως καθόλου στατικό, αφού δε σταματάει να δοκιμάζει τα φτερά του σε όλο και πιο ψηλές πτήσεις. Ελπίζω να ακολουθήσουν και άλλα ωραία πετάγματα μαζί του!

Κλείνοντας θέλουμε να στείλετε ένα δικό σας μήνυμα στους αναγνώστες μας.

Ας δώσουν στον εαυτό τους την ευκαιρία να γίνουν αναγνώστες, αν δεν είναι ήδη, ας εμπιστευτούν ακόμη περισσότερο το βιβλίο, αν ήδη διαβάζουν. Δε θα αναλύσω ηθικοπλαστικά ή διδακτικά τα οφέλη του βιβλίου, θα πω μόνο αυτό που λέω στον γιο μου, τον οποίο, να το παραδεχτώ, παλεύω να κάνω συνειδητοποιημένο αναγνώστη: «Ο μόνος χαμένος είναι εκείνος που δε διαβάζει και το χειρότερο είναι πως αν δε διαβάζει, δε θα το μάθει ποτέ!».

Και για να μην ξεχνιόμαστε: Ο αναγνώστης ας πούμε πλάθεται, σιγά σιγά, από την παιδική ηλικία. Του διαβάζουν, ύστερα αρχίζει να δοκιμάζει μόνος του, πειραματίζεται με τα είδη, πιέζεται ή όχι και ξαφνικά, κάποια φωτεινή στιγμή… Να’ τος! Γεννηθήτω …αναγνώστης! Καταλαβαίνετε πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν σε όλα αυτά η καλή ανάγνωση από μικρή ηλικία και τα καλά παιδικά βιβλία; Ε; Γι’ αυτό σας λέω: «ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ!» Και πολύ περισσότερο αν το λένε: «Ο ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ»!