Το καλοκαίρι μου…

Καλοκαίρι σαν τα παλιά…
July 1, 2019
Κριτική βιβλίου ” Το γράμμα που δεν έλαβες ποτέ”
July 5, 2019

Το καλοκαίρι μου έχει χρώμα πορτοκαλοκόκκινο, όπως το λιόγερμα στοπαλιό λιμάνι των Χανίων, εκεί που ο ήλιος στον αποχαιρετισμό του παιχνιδίζει τις τελευταίες του ακτίνες πάνω στο φάρο. Έχει πορτοκαλί, ζεστό όπως το χρώμα της αγκαλιάς, αυτής που στάζει αλμύρα και γλύκαμαζί. Κι είναι κόκκινο, σαν το πάθος που συνοδεύει τα βράδια στην αγκαλιά σου.

Το καλοκαίρι μου έχει τη δροσιά από το αεράκι το βραδυνό, αυτό πουανακατεύει ανέμελα τα μαλλιά, σε γαργαλάει παιχνιδιάρικα και διώχνει μακριά κάθε στενάχωρη σκέψη. Το αεράκι που ανεμίζει το άσπρο μου φουστάνι και παρασέρνει την τιράντα του κάτω από τον ηλιοκαμένο ώμομου...το αεράκι που τα κάνει όλα πιο ανάλαφρα. Το αεράκι που σε κάνει πάλι παιδί.

Το καλοκαίρι μου έχει χρώμα ασημένιο, αυτό της Πανσελήνου, εκείνο το βράδυ στο κάστρο της Μεθώνης, εκεί που συναντηθήκαμε αναπάντεχα,που η λαχτάρα μας έβρισκε διέξοδο στις ματιές και στο κρυφό χαμόγελό μας. Εκεί που ακούγαμε παιδικά όνειρα να φτιάχνουν ιστορίες... Το καλοκαίρι μου έχει τη λάμψη των αστεριών, εκείνων που φεγγοβόλησαν λίγο παραπάνω πριν τη βουτιά τους στον ορίζοντα, στην παραλία στο Καβούρι, ένα ζεστό βράδυ και πήραν μαζί τους την πιο κρυφή ευχή μου, ενώ το κορμί παραδινόταν στα χάδια σου...

Το καλοκαίρι μου έχει γεύση από παγωτό, γρανίτα λεμόνι, που λιώνει σταδάχτυλα...με τη σπιρτάδα του λεμονιού στο στόμα και τη γλύκα του μπισκότου από το χωνάκι, σαν τη γλυκόξινη γεύση που εσύ αφήνεις στα χείλη μου. Έχει τη γεύση της δίψας που σβήνεις με το φιλί σου και της υπόσχεσης που αφήνεις για την επόμενη μας συνεύρεση.Το καλοκαίρι μου είναι η βουτιά ψηλά από το βράχο, εκεί που πεταρίζει η καρδιά από φόβο μέχρι να κάνει το τελευταίο βήμα και να αφεθεί , εκείπου η ίδια καρδιά ανοίγει τα φτερά της να πετάξει.

Έχει τη δροσιά τηςβουτιάς στα καταγάλανα νερά, σαν να βαφτίζεται η ψυχή απ’την αρχή, ν’αφήνει πίσω ό,τι τη βάρυνε και να προχωρά ελεύθερη...Το καλοκαίρι μου είναι το όνομά σου στη βρεγμένη άμμο, που ακόμα κι αν το κύμα το σβήσει, η αποτύπωσή του θα γίνει πιο δυνατή στην καρδιά.Το καλοκαίρι μου έχει τη μελωδία του κύματος και των τζιτζικιών που σε νανουρίζουν στην παραλία καθώς η άμμος χαιδεύει απαλά το κορμί σου...το καλοκαίρι μου τραγουδάει στο ρυθμό του ‘σ’αγαπώ’, όπως εσύ ξέρεις να το λες με το βλέμμα, με το άγγιγμα, με την ανάσα, αφήνοντας τις λέξεις να φαντάζουν μικρές...

Το καλοκαίρι μου με κάνει παιδί, με βρεγμένα μαλλιά, άμμους στα γόνατακαι μουστάκι από καρπούζι γύρω από τα χείλη. Μ’ενα μπλουζάκι λευκό που μυρίζει ακόμα τρυφερότητα κι ανεμελιά. Με διάθεση για σκανταλιές καιζαβολιές ως το πρωί.Το καλοκαίρι μου φοράει ένα αστραφτερό χαμόγελο, εκείνο του παιδιού που μόλις του χάρισαν αυτό που λαχταρούσε περισσότερο. Έχει το χαμόγελο της κατάκτησης, όπως την πρώτη φορά που έκανες βουτιά χωρίς να κρατάς κλειστή τη μύτη σου. Έχει όνειρα που χρωματίζονται μεμια αλήθεια και μια αθωότητα αλλοτινή.

Το καλοκαίρι μου είναι η εποχή που το ρολόι σταματά, όπως ο χρόνος σταματά στα μάτια σου. Το τώρα για πάντοτε κρατά...Το καλοκαίρι μου είναι το βραχιολάκι που φοράω στο πόδι, όπως ακριβώς κι οι κολλητές μου, το μυστικό σύμβολο της φιλίας μας, που έχει αντέξει ξεροβόρια και βροχές...Το καλοκαίρι μου είναι η μυρωδιά του χώματος μετά τη μπόρα που μας έπιασε απροετοίμαστους, μας μούσκεψε και μας έδωσε απλόχερα αφθονία.

Το καλοκαίρι μου είναι αγάπη, όπως τη νιώθεις στο χάδι, σ’ένα χαμόγελο,όπως τη βρίσκεις σε μια μπάλα παγωτό, στο τραγούδι που σου ψιθύριζε τα ξημερώματα και γελούσατε ασταμάτητα κι οι δυο. Το καλοκαίρι μου είναι αγάπη, όπως αποτυπώθηκε σε μια ζωγραφιά, σ’ ένα μικρό χεράκι που έκλεισες προστατευτικά στην παλάμη σου, στην καρδούλα που σου φόρεσε στο λαιμό εκείνο το πρωινό και δεν την έβγαλες από πάνω σου.

Το καλοκαίρι μου είναι η αίσθηση της ηδονής που μου προκαλεί η σκέψησου, το κορμί που νιώθει ρίγη στο βλέμμα σου, που σπαρταρά στο άγγιγμά σου. Είναι η έντονη γεύση της, που θες να τη γεύεσαι ξανά και ξανά, γιατί σου είναι αχόρταστη. Το καλοκαίρι μου είναι πολλά χρώματα μαζί απλωμένα σ’ένα καμβά, ζωηρά, έντονα και ταυτόχρονα απαλά, καθένα τους να μαρτυρά μια άλλη πτυχή της ζωής.

Το καλοκαίρι μου μυρίζει καρύδα και δροσερό παγωμένο τσάι. Έχει σταγόνες θάλασσας πάνω στο εξώφυλλο του βιβλίου και κόκκους άμμουστις σελίδες του. Έχει κι ένα μικρό κοχύλι στη σελίδα με τις λέξεις που αιχμαλώτισαν τη σκέψη σου κι έκαναν την καρδιά να πεταρίσει... «αν δεν έχεις νιώσει να σου λείπει ο άλλος αμέσως με το που φεύγει από το δωμάτιο, μάλλον δε θα σου λείψει ποτέ...»

Το καλοκαίρι μου, το πιο αληθινό μου εγώ...