Το Σύνδρομο Στοκχόλμης μέσα μου

Dream Story
March 26, 2019
Το Ρ ΤΗΣ ΕΡΩΜΕΝΗΣ
March 26, 2019

Το Σύνδρομο Στοκχόλμης μέσα μου.
Ελένη Ορφανίδου.

Άτιμο πράμα η συνήθεια.
Και παραπλανητικό.
Φωλιάζει μέσα μας σαν συναίσθημα και τροφοδοτεί τις αντοχές και τις ανοχές μας.
Αγαπήσαμε τόσο την ανία μας που μετατρέψαμε σε πάθος τα …χειρότερά μας με μια ευλάβεια να μη τα χάσουμε, να προσκυνάμε ευλαβικά τον πόνο, ενώ μέσα τους, μέσα σε αυτά τα ''χειρότερα'' κρύβονται τελικά τα …ευτυχισμένα μας .
Η σωτηρία από τα αυτοάνοσά μας.
Τα όνειρά μας, οι επιθυμίες μας, τα …απίθανά μας που, σαπίζοντας δημιουργούν μύκητες ψυχής και εμείς , νιώθουμε πνιγμένοι με ανοιχτές πόρτες στο εικονικό μας αδιέξοδο, στα νύχια της συνήθειας που ολοένα και μας γίνεται απαραίτητη συνθλίβοντάς μας με τη νοσηρή σκιά της.
Αν αποκοπούμε από όλο αυτό το αδιέξοδο , τα όμορφα θα φανούν, θα βγουν προς τα έξω , θα λευτερωθούν και μόνο τότε, θα διαπιστώσουμε ότι το ‘’σύνδρομο Στοκχόλμης’’ υπήρχε και στην ψυχή μας σε όλο το μεγαλείο, της!
Ναι, ένα αόρατο τόσο δα τάχα μου αθώο σύνδρομο , φτιαγμένο απο εμάς!
Ένα σύνδρομο κακοποίησης κι ας λέμε πως την βία δεν την ανεχόμαστε εννοώντας συνήθως μονάχα τη σωματική.
Και την ψυχική;
Αυτή που δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας;
Αυτό που αισθανόμαστε από μέσα μας, αυτό είμαστε.
Όχι η εικόνα στον καθρέφτη.
Αν πετάξουμε αυτό το μεγάλο και σφιχταρθρά ριζωμένο κακό από πάνω μας,πίστεψε με, μόνο τότε , θα αισθανόμαστε αλλιώς και αλλιώς θα είμαστε.
Τότε θα μπορούμε να πετάξουμε ψηλά, τότε θα μπορούμε να αγαπήσουμε, να αγαπηθούμε και να χαρούμε αληθινά, τότε θα μπορούμε να εκτιμήσουμε τα πολλά «μικρά» γύρω μας μέσα στα λίγα μεγάλα των καθημερινών απαιτήσεων.
Τότε. Μόνο τότε.
Οταν θα ψάξουμε πραγματικά και με σθένος, τρόπους διαφυγής από τα ''άρρωστά μας,'' όταν θα πάψουμε να λατρεύουμε τη συνήθεια , το βόλεμα , το δανεικό των…άλλων.
Οταν θα πάψουμε να ερωτευόμαστε τις φυλακές μας.