Ο προσκυνητής-βιβιοκριτική

Τι θα διαβάσεις αυτόν τον Μάρτιο!
March 10, 2021
Ανέφαλα κι αγρίμια- βιβλιοκριτική
April 8, 2021

Γράφει η Χαρά Μαρκατζίνου

Ένα μυθιστόρημα που στάζει έρωτα, που αποπνέει μυστηριακές αλήθειες είναι ο Προσκυνητής της Μαρίας Σκαμαγκά, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο. Με σκηνικό του το όμορφο νησί της Σάμου και την ιστορία του, οι ήρωες ταξιδεύουν από τα βάθη του χρόνου στο παρόν.

Οι θύμησες του παρελθόντος γίνονται όνειρα, γίνονται σύμβολα, γίνονται συναπαντήματα ώστε να θυμηθούν οι ψυχές τη μία και μοναδική τους αλήθεια: τον έρωτα που τις σημάδεψε. Η ανάμνηση του έρωτα στάθηκε αιτία για την αναζήτησή τους μέσα στους αιώνες.

Ο Άγης, η Ιόλη και ο Θως. Ο Νικόλας, η Κυβέλη και ο Έντσο. Τρεις ψυχές που ερωτεύτηκαν, τρεις ψυχές που δέθηκαν μεταξύ τους με ένα αόρατο νήμα κι ορκίστηκαν να αναζητούν η μία την άλλη στο πέρασμα του χρόνου ώσπου να σμίξουν πάλι και να νιώσουν τη φλόγα του έρωτα να τους καίει, σαν να μην είχε σβήσει ποτέ.

«Γιατί σ’ αγαπώ μαζί με όλες μας τις αγάπες, από το πρώτο φιλί που αντάλλαξα με σένα, κι η καρδιά μου δεν θα μπορέσει ποτέ, στην αιωνιότητα, να εκφράσει αυτή την ακόρεστη ανάγκη να σ’ αγαπά…»

Το μυθιστόρημα της Μαρίας Σκαμαγκά είναι χωρισμένο σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος η τριτοπρόσωπη αφήγηση καθιστά τον αφηγητή παντογνώστη, αρχίζοντας να ξετυλίγει το κουβάρι της ιστορίας τριών ψυχών που επέλεξαν να συναντηθούν, να ερωτευθούν και να αγαπηθούν. Η αίσθηση του ανεκπλήρωτου από εκείνη την πρώτη τους συνάντηση θα τους ακολουθεί πάντα κι η προσδοκία το επόμενο συναπάντημα να είναι εκείνο που θα φέρει την ολοκλήρωση, κρατά άσβεστη τη φλόγα στις καρδιές τους.

«Όλες μου οι ζωές έχουν γίνει μία. Όλες μου οι ζωές ακολουθούν την πορεία που χάραξα σ’ εκείνη την πρώτη… Μπαινοβγαίνω από το φως στο σκοτάδι» Το δεύτερο μέρος του μυθιστορήματος περνάει σε πρωτοπρόσωπη γραφή κι έτσι μπροστά στον αναγνώστη παρελαύνουν οι ήρωες με τις πιο κρυφές τους σκέψεις, με τις στιγμές τους στο σκοτάδι, που είναι, όμως, απαραίτητες για την έξοδό τους στο άπλετο φως.

Ο έρωτας κάνει τον άνδρα προσκυνητή στο ναό της θεάς του κι η επιθυμία του να βιώσει αυτό το υπέρτατο συναίσθημα είναι που θα τον οδηγήσει στην προσωπική του θέωση. Αφιερώνει την ίδια του την ψυχή σαν τάμα στη θεά του. Αρκεί να μπορέσει να βρεθεί μαζί της.

«Ένας προσκυνητής είμαι, Κυβέλη, που ήρθα από πολύ μακριά στον ναό σου… Μέχρι να σε βρω» Η ψυχή θυμάται, ενθυμάται. Επαναφέρει μνήμες από στιγμές, ξεδιπλώνει το κουβάρι των επιλογών. Μυρίζει φόβο αν αυτή τη φορά θα κάνει το σωστό. Στάζει παράπονο γιατί δε χόρτασε το συναπάντημα εκείνη την πρώτη φορά και λαχταρά το επόμενο να κρατήσει για μια ζωή. Ταλαντεύεται ανάμεσα στο έντονο πάθος και τη γλυκιά ηρεμία, ανάμεσα στη φωτιά και την νηνεμία, ανάμεσα στην έξαψη και την ήρεμη δύναμη.

«Μέχρι να σε βρω, έκαψα την ψυχή μου μυριάδες φορές. Γιατί αν δεν καιγόμουν, πώς θα φώτιζα το σκοτάδι να σε βρω;» Ο Προσκυνητής της Μαρίας Σκαμαγκά είναι ένα μυθιστόρημα που σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή. Μυρίζει ιστορία αναδύοντας ταυτόχρονα το άρωμα του παρόντος. Είναι γεμάτο συμβολισμούς με κυριότερο, το συμβολισμό του ροδιού. Ένα ιερό σύμβολο της ζωής, της γονιμότητας, της αφθονίας, της καλοτυχίας. Ένα σύμβολο που ενώνει τη ζωή με το θάνατο. Είναι το σύμβολο του έρωτα εκείνη την πρώτη φορά, είναι το σημάδι εκείνο στο κορμί που θα γίνει η αφορμή για να καταλάβει η ψυχή ότι βρήκε το πολυπόθητό της. Είναι το περιδέραιο που θα μείνει στο πέρασμα των χρόνων να θυμίζει στην ίδια την ψυχή να μην πάψει να αναζητά.

Ο λόγος της συγγραφέα είναι γλυκός, μεστός. Δημιουργεί εικόνες μα και προκαλεί συναισθήματα στον αναγνώστη. Ο Προσκυνητής μέσα από την αφήγηση του μύθου μιλά για την αιώνια αλήθεια της ζωής, για το ταξίδι της ψυχής, για το μοιραίο, που έχει προδιαγραφεί καιρό πριν.

Ο Προσκυνητής έγινε ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία, αυτό στο οποίο θα επιστρέφω για να θυμάμαι πως «…τους μεγάλους έρωτες δεν μπορεί να τους νικήσει ούτε ο θάνατος» Ας είναι καλοτάξιδο στις καρδιές όλων των αναγνωστών!